Nasze wina nieznane

Polskie winiarstwo ciągle pozostaje w cieniu butelek zagranicznych. Coś tam robimy, ale co? Wtajemniczonych jest niewielu. Wiadomo, że pojawiały się roczniki wyjątkowe, ciekawe, ale gdzie one są? Postanowiłem poszukać i przybliżyć przynajmniej niektóre z nich. Nie było to takie proste. Zacznę ten cykl od (nieznanej?) historii kilku win. Czekała w szufladzie 13 lat na publikację. Ale po kolei…

wina_nieznane_small

Na wstępie spójrzmy na lata 60-te ubiegłego wieku. To czasy, kiedy (bardzo) limitowane serie rozchodziły się błyskawicznie gdzieś po piwniczkach koneserów, nierzadko w ogóle bez oznaczeń. Po kilku kultowych pozycjach pozostały tylko nieczytelne nalepki na popękanym szkle. W Muzeum Ziemi Lubuskiej dotarłem do archiwalnych zapisków polskich kiperów z lat 1956-1977. Pozwolono mi na odręczne notatki i zrobienie kilku zdjęć oryginalnych etykiet, ale bez użycia lampy błyskowej (stąd nie najlepsza jakość). Zachowane butelki, które miałem okazję trzymać w ręce, pochodzą z prywatnej kolekcji hrabiego W.K.K. (Bardzo dziękuję za okazaną pomoc i całonocne opowieści przy kominku i domowym winie!)

Dzisiejszy artykuł, to rezultat czterech lat poszukiwań, zbiegów okoliczności, przypadkowych spotkań i nieoczekiwanie otwieranych drzwi…

Nie wszystkie odkrycia były jednakowo pasjonujące. Poznałem historię ciemnej strony naszego prawodawstwa, partyjnych gierek i kompromisów, które nigdy nie powinny mieć miejsca. Np. perturbacje związane z założeniem uprawy, a potem ze zrobieniem pierwszego wina “Kupidyn” spółki Vin-Nowa z Nełczyny, to materiał na scenariusz dla następcy Stanisława Barei.

Wina, które poniżej przedstawiam, to niekiedy prawdziwe perełki. Ze względu na państwowy monopol, nie raz i nie dwa, musiały ukrywać się pod nic nie mówiącymi nazwami, kojarzącymi się raczej z produktami winopodobnymi. Teraz, kiedy wreszcie dostosujemy nasze przepisy do ustaw obowiązujących od dawna w UE, poznamy pracę tych, którzy przecierali te zawiłe, jak plątanina winnych pędów, polskie winne drogi…

.

alpagaAlpaga
85 pkt.
(szczepy: alphagnon, pino grass) różowe, półwytrawne, 29 zł

Zaskakujący bukiet. Jak spotkanie z nieznajomym w ciemnej bramie robotniczej dzielnicy. Czuć powiew zmian, nowego. Przedwiośnie, martenowski piec – rozżarzone serca. Lekka malinowa nuta wróżąca ciekawy finisz. O tym winie śpiewał Perfect. Samo życie!

.

.

mietowkaMiętówka
87 pkt.
(menthold blanc, semillon, riesling) białe, wytrawne, 34 zł

Radość o poranku. Niekończąca się podróż przez krainę wzruszeń. Intensywność przeżyć nasyconych odurzającym obłokiem eukaliptusa w parnej atmosferze romantycznych szeptów. Dla dwojga lub dwóch w zależności od potrzeb. Porusza jeszcze nazajutrz.

.

.

skurczy-bykSkurczy-Byk
86 pkt.
(egri bikaver, boryglot) czerwone, słodkie, 32 zł

Krwista wiśnia, gałka muszkatołowa i peklowany stek z czarnym pierzem. Coś dla prawdziwych twardzieli z rozkładówek. Safari w Himalajach. W nosie lekki diesel i onuce. Możliwe palpitacje i skurcze. Łapie za rogi nawet kawalerów.

.

.

perla_jeziorPerła Jezior
82 pkt.
(pearlot noir) czerwone, wytrawne, 39 zł

Rozmyty piasek na stopie kila. Trochę jakby za bardzo ziemiste, rozwodnione. W posmaku intensywna goryczka szlamowa i westchnienie lilii wodnych. Krótki sztorm w kieliszku przechodzi w lekką bryzę dla flegmatyków. Dobre do grillowanego węgorza elektrycznego. (Przesadzona cena)

.

.

wino-winoWino
82 pkt.
(vinnony nacionale, simple vino, vinnoy vinotage) białe, półsłodkie, 28 zł

Klasyka aperitifu. Idealne na babski comber. Długie. Na języku paplanina i brzoskwinia z puszki oraz suszony goździk z marca. Eleganckie, jakby dopiero co wyszło z przymierzalni lub mody. Posmak zmienia się z wiekiem od szkatułki. Pobudza intuicję.

.

.

zorroZorro
89 pkt.
(diego) czarne, białe, słodkie, 42 zł

Właściwie białe, ale w nocy czarne. Producent woli pozostać nieznany. Świetne na konne podróże po skałach i pod murami. Trochę infantylne, ale i ze sporą dozą brutalności. W końcówce szlachetne. Wymykające się wszelkim pogoniom. Współgra z niemową. W nosie sierść lisa.

.

.

.
Bara Bara
88 pkt.
(rabarbar clasiko) bladoróżowe, bardzo słodkie, 35 zł

Biały kruk wśród winnych afrodyzjaków. Można nawet zamiast. Esencja zbliżenia, ulepek ciał, ciał bambino. Dobre do nieokiełzanego apetytu na cukier. Nuty egzotycznych burz, rozwichrowanych fermentów i mroczków przed oczyma. Pamięć wraca po trzech dniach, ale wtedy jest już za późno.

.

.

.
Czar Teściowej
87 pkt.
(halloweenger) czerwone, wytrawne, 47 zł

Niespodzianka. Niby-Sprzeczność. Ale jaka ciekawa! Mocny akcent na zakończenie rodzinnych negocjacji. Trunek deczko kontrowersyjny. Dla szukających zrozumienia w roześmianej twarzy dentysty. Oszołamia łagodnym bukietem spiłowanych tanin. Niepokojąco intrygujące.

.

 

(Katowice, 01.04.2005, godz. 00:07)

P.S. Elementem (nie bez znaczenia) tegoż artykułu jest data. Tak, zgadza się, data (miesiąc i dzień) publikacji. To, bez reszty, tylko i wyłącznie żart primaaprilisowy! Za wprowadzenie w błąd Szanownego Czytelnika bardzo serdecznie się cieszę… 😉

5 komentarzy
  1. Czytam i czytam … w pewnym momencie przenioslam sie w Swiat dziecka – poprostu napisales swietna bajke – nie powiem dalam sie nabrac.

  2. Wino “Wino” kosztowało 17plz a później 23 i kojarzyło się z Klossem (J-23) .
    Degustację prowadziłem z kolegami w parku na Szczęśliwicach który jeszcze nie do końca był parkiem.
    No dobra, pilim w krzakach.

    1. Tak, pamiętam te czasy… A bukiet “wina” należało jak najszybciej ominąć i to wcale nie ze względu na brak czasu.

  3. Były jeszcze “Kordiał truskawkowy” i “Kordiał Ananasowy” , było “Strawberry” z wytwórni “Okęcie” . No i były chyba o złotówkę czy dwa droższe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Scroll Up